![معرفی کتاب](https://www.softgozar.com/Image/Softwares/Thumbnail/maghtal_SoftGozar.com.png)
با نوشتن، اخبارِ گذشتگان، برای حاضران و اخبارِ حاضران، برای آیندگان، حفظ و منتقل میشود.
تاریخ میتواند ما را به ریشهی رویدادها برساند و واقعبینی و حقیقت را، جای خیالبافی و روایتهای ساختگی بنشاند. به شرط اینکه تاریخنگار بدونِ پیشداوری و غرضورزی، تاریخ را روایت کند؛ مخاطب سراغِ منابعِ مُستند و مورد اعتماد برود، از پیشداوری دوری کند، دنبال تأیید آنچـه از قبل به آن باور داشته نباشد؛ بلکه اگر با حقیقتی متفاوت از آنچه که میپنداشته مواجه شد، با نگاهی باز، به دور از تعصب و پیشداوری آنرا پذیرا شود.
در تاریخنگاری، بهتر است پیش از آن که غبار فراموشی بر مشاهدهها بنشیند، امورِ جزئی از ذهنها زدوده و دقتها کم شود؛ پیشامدها بر صفحهی کاغذ بیایند، ضبط و به حافظهی تاریخ سپرده شوند.
یکی از وقایع مهم تاریخ اسلام که برای شیعیان اهمیت خاصی دارد، واقعهی عاشورا است؛ که متاسفانه شیعیان صدر اسلام، برای کتابتِ آن کارزار، زود نجنبیدهاند. تنها اهل بیتِ همراهِ امام حسین (ع) و چند نفر دیگر که در کربلا حضور داشتهاند، این رویداد و پیکار را به صورت شفاهی روایت کردهاند.
“مقتلالحسین"، نخستین و صحیحترین مقتلِ مکتوب، دربارهی وقایع عاشورا است که حدود 70 سال و دو نسل بعد از ماجرای عاشورا، توسط “ابیمخنف” تاریخنگارِ اهل کوفه، نگاشته شده است و به نامِ خودش «مقتل ابومخنف»، شهرت یافته است. در زمان نگارش این گزارش، هنوز برخی از شاهدان عاشورا زنده بودند و نویسنده با رجوع به این شاهدان و کسانی با یک یا دو واسطه، دست به نگارشِ تاریخ عاشورا و وقایعِ قبل و بعدِ آن زده است.
این مقتل، همواره منبعی مستند و اطمینانبخش برای پژوهشگرها و تاریخنویسها بوده است. کتابِ “مقتلالحسین” تا قرنِ چهارم هجری در دسترسِ مورخانِ بوده و در گذرِ زمان از بین رفته و هیچ نسخهای از آن موجود نیست. تاریخنگارانی چون “طبری” که به مقتل دسترسی داشتهاند، در کتابهای تاریخی خود، روایات آن را نقل کردهاند.
کتاب پیشِ رو نتیجهی جمع آوریِ روایتهای مقتلالحسین، از “تاریخ طبری” است که نویسنده، کوشیده با گردآوری مطالب، مقتلِ ابیمخنف را بازسازی کند.
نام کتاب: مقتلِ ابیمخنف «نخستین گزارش مستند از نهضت عاشورا»
محقق: محمد هادی یوسفی غروی
مترجم: جواد سلیمانی
انتشارات: موسسه ی امام خمینی قم
سال چاپ: 1377
نوبت چاپ: اول
تعداد صفحات: 216.
مطالب کتاب از زمان مرگ معاویه و ولیعهدی پسرش یزد، سرباز زدنِ امام حسین و چند نفر دیگر از بیعت با یزید شروع شده، تا سفر امام و خانوادهاش به مکه برای فرار از بیعت، دعوت کوفیان، سفر امام به سوی عراق، اتفاقاتی که این بین افتاده تا روز عاشورا، جنگ و خونریزی و شهادت امام، یاران و خانوادهاش، اسیری رفتنِ زنها، مجلسِ یزید در شام و چشمِ طمعِ بعضی از درباریان به دختران و نوههای پیامبر، جا دادن اسرا در مکانی مناسب و عزاداری مردم شام به مدت سه روز برای امام و شهدا، سپس بازگرداندن حضرت زینب، امام سجاد و سایر بازماندگان به مدینه را در برمیگیرد.
مخاطبین: علاقمندان به کتاب، کتابخوانی، تاریخ، تاریخ اسلام و حقیقتطلبان.
برشی از کتاب:
و حسین در حالی که به دشمن حمله میکرد میفرمود: «آیا یکدیگر را برای کشتنِ من تشویق میکنید؟ والله بعد از من، بندهای از بندگان خدا را نخواهید کشت که به اندازهی کشتن من برایتان اسفناکتر و ناراحت کنندهتر باشد.»
نفرین امام حسین علیهالسلام: «بارالها باران آسمانیت را از آنان باز دار. آنان را از برکات زمینیات محروم ساز. در میانشان تفرقه بینداز. آنان را حزبحزب کرده در دستههای مختلف با گرایشهای مختلف قرار ده…چرا که آنان بر ما ستم روا داشتند و ما را کشتند.»